Lair – recenzja (PS3). Smoki z problemami
Gdy po raz pierwszy usłyszałem o Lair, to miało to być spełnienie moich dziecięcych marzeń. Latanie na smoku za pomocą wychyleń pada, niesamowita jak na tamte czasy grafika i...
Gdy po raz pierwszy usłyszałem o Lair, to miało to być spełnienie moich dziecięcych marzeń. Latanie na smoku za pomocą wychyleń pada, niesamowita jak na tamte czasy grafika i...
Cold Fear jest jedną z tych produkcji, która była na moim radarze, ale z jakiegoś powodu nigdy nie mogłem obrać na nią kursu. O ile pamięć mnie nie myli,...
Kontakt z Bayonettą na Nintendo Switch nie zaczyna się od nauki zasad. Wręcz przeciwnie — zaczyna się od afrontu. Od spojrzenia znad okularów, od bioder ustawionych jak broń, od...
Trampki, podarte dżinsy, skórzana kamizelka i przeciwsłoneczne pilotki – to wymarzony strój każdego dzieciaka, który chce być nie tyle „cool”, ile wręcz „kool”. Z pewnym rozczuleniem spoglądam na każdego...
Ostatnią rzeczą, z którą powinny kojarzyć brutalne batalie samochodowe z wykorzystaniem śmiercionośnej broni, są dzieci. Przynajmniej tak to powinno wyglądać w przypadku zdrowego umysłu....
Jestem przekonany, że gdyby Perfect Dark wychodziło dzisiaj, podniosłyby się głosy o politycznej propagandzie ze strony twórców. Zwłaszcza że podobne hasła pojawiły się przy okazji – jak się później...
Ze względu na wiek nie miałem okazji, by doświadczyć szczytu popularności serii Sensible Soccer. Kiedy „dorosłem” do wieku relatywnie świadomego konsumowania gier, triumfy święciły – w zależności od tego,...
W 2005 roku niewiele gier sprawiało, że zatrzymywałem oddech po tym, jak kamera zajmowała miejsce tuż za plecami bohatera. Resident Evil 4 zrobił to pierwszy raz w historii w...
Kiedyś, zanim jeszcze Rare zyskało światowe uznanie (i zmarnowało je później pod batutą Microsoftu), bracia Stamperowie tworzyli gry pod inną, zdecydowanie mniej działającą na wyobraźnię nazwą – Ultimate Play...
Z wiekiem najwidoczniej coraz bardziej dziecinnieję i zaczynają mi się podobać produkcje, których docelowym odbiorcą od dawna już nie jestem. Niby powinno mi być wstyd, wszak poważnemu, dorosłemu człowiekowi...