Mieliśmy już z narzeczoną It Takes Two za sobą, więc premiera na Nintendo Switch 2 stała się idealną okazją, by wrócić do przygód Cody’ego i May. Graliśmy lokalnie, na podzielonym ekranie przed telewizorem – dokładnie tak, jak ten tytuł smakuje najlepiej. Zdobywca statuetki dla gry roku na The Game Awards 2021 trafił na nową konsolę Nintendo, a posiadacze wydania z pierwszego Switcha otrzymują aktualizację za darmo. Sprawdziłem, czy po pięciu latach ta produkcja wciąż nie ma sobie równych na jednej kanapie.
Rozwód w świecie zabawek
Cody i May są małżeństwem na skraju rozwodu. Kiedy mówią o tym córce, Rose ucieka do szopy, prosi o pomoc poradnik Księga Miłości i wylewa łzy na dwie swoje lalki. Rodzice budzą się w ich ciałach, a jedyną drogą powrotu okazuje się współpraca, do której namawia ich gadająca książka, czyli doktor Hakim. Pomysł brzmi jak z animacji dla dzieci, ale temat jest zaskakująco poważny, a twórcy nie traktują rozpadu rodziny jak błahostki.
Za drugim razem jeszcze wyraźniej widać, że to nie scenariusz jest najmocniejszą stroną It Takes Two. Historia jest prosta, przewidywalna i podana w długich przerywnikach, które można pominąć tylko wtedy, gdy obaj gracze jednocześnie przytrzymają przycisk. Doktor Hakim wciąż bywa męczący, a jego żarty nie zawsze trafiają. Siła tej gry leży w tym, co dzieje się między przerywnikami.
Każdy rozdział to nowa gra
It Takes Two to kooperacja w najczystszej postaci. Nie da się grać samemu, a każdy fragment zaprojektowano tak, żeby jedna postać bez drugiej utknęła po kilku krokach. W szopie Cody rzuca gwoździami, a May zaczepia się o nie młotkiem i przelatuje nad przepaściami. Później dostajemy fidget spinnery do latania, Cody zyskuje kontrolę nad czasem, a May potrafi się klonować. Co rozdział zmieniają się zabawki, a wraz z nimi cała mechanika, więc nie ma mowy o nudzie. Zanim jednak przyzwyczaimy się do nowego sterowania, pierwsze minuty w kolejnym etapie często kończą się serią głupich wpadek.
Hazelight żongluje gatunkami bez najmniejszych oporów. Jest fragment w stylu hack’n’slasha, jest strzelanka, etap rodem z bijatyki, a nawet wojna wiewiórek z osami. Bossowie są pomysłowi i każdy wymaga innego podejścia – od oszalałego odkurzacza po mechanicznego byka. W kolejnych lokacjach porozrzucano też minigry, w których zamiast współpracować, rywalizujemy, na przykład w szachy czy proste wyzwania rytmiczne. Brakuje za to znajdziek, co było świadomą decyzją twórców. Plansze są pełne interaktywnych drobiazgów, ale jeśli lubicie zaglądać w każdy kąt w poszukiwaniu nagród, możecie poczuć lekki niedosyt.
Port, który w końcu nie musi się tłumaczyć
Wersja na pierwszego Switcha z 2022 roku była w pełni grywalna, ale wyraźnie odstawała wyglądem od innych platform. Na Switchu 2 port od Turn Me Up Games dostał wyższą rozdzielczość, lepszą płynność i bogatsze efekty wizualne, co w grze opartej na podzielonym ekranie robi dużą różnicę. W docku, na dużym telewizorze, oba widoki są czytelne nawet w najbardziej zatłoczonych scenach. Zabawa w trybie przenośnym przy podziale ekranu to już spory kompromis, więc jeśli macie wybór, zostańcie na kanapie.
Największe zmiany dotyczą jednak sposobów wspólnej gry. Darmowy Friend’s Pass pozwala zaprosić kogoś, kto nie ma własnego egzemplarza, a wydanie na Switcha 2 obsługuje cross-play z PC oraz konsolami Xbox i PlayStation. Osoby z pierwszym Switchem dołączą natomiast do zabawy przez GameShare. Trudno o bardziej uczciwe podejście do produkcji, w którą w pojedynkę po prostu nie da się zagrać.
It Takes Two na Switchu 2, czyli wciąż najlepszy co-op dla dwojga
It Takes Two na Switchu 2 to ta sama świetna gra co w 2021 roku, tylko w końcu w wydaniu, którego nie trzeba usprawiedliwiać ograniczeniami sprzętu. Fabuła i doktor Hakim nadal są najsłabszym ogniwem, a brak znajdziek nie każdemu przypadnie do gustu, ale tempo, pomysłowość kolejnych rozdziałów i projekt kooperacji wciąż stoją na poziomie, który dla większości konkurencji pozostaje nieosiągalny.
Posiadacze wersji z pierwszego Switcha dostają aktualizację za darmo, a kto jeszcze nie grał i ma obok kogoś na kilkanaście godzin wspólnej zabawy, nie ma żadnych wymówek. Ciekawi Was, jak tę formułę rozwinęło studio? Zajrzyjcie do naszej recenzji Split Fiction, a wrażenia z pierwotnego wydania znajdziecie w tekście poświęconym wersji na PS4.
Jeżeli podobał Wam się materiał, to koniecznie dajcie znać na X (dawny Twitter), Bluesky, naszym Discordzie, Redditcie lub Fediverse.
Za dostarczenie gry do recenzji dziękujemy Electronic Arts
Udostępnienie kodu w żaden sposób nie wpłynęło na wydźwięk powyższej recenzji.







